My Old Practice 2

.

.

.

My Old Practice 1

.

.

.

فكر را، خاطره را، زير باران بايد برد

به نام آفریننده ی زیبایی ها

«حقیقت امر …

… این است که ما کاره ای نیستیم.»  بدین نکته معترف نبودن خامی و پوچی بسیار می خواهد. براستی در جهان طراحی و هنر، با این همه سران، گردن کشیدن کسانی به پایه و مایه ی من و گفتن که: « چنین و چنانم »، بیش از آنچه نادرست باشد، مضحک است. در این گفته شکی ندارم. و اینجا پرسشی پیش می آید که: پس چه می گویی؟

برای این پرسش پاسخی اندیشیده ام. از هر چه بگذریم بالاخره من هم یک تماشاچی این زندگی و زمانه ام.  یک تماشاگر، دست کم این حق را دارد، که از نمایشی که می بیند، بدش یا خوشش بیاید. او حق دارد بپسندد یا نپسندد، نق نق کند یا شادمانه از شعف فریاد برآورد. و این داوری اوست. از همین رهگذر است که مشکی دیزاین فراهم آمده است. که مجالی است برای من که بنگرم و بیاندیشم، و اندیشه ی طراح همانا دست، کاغذ و قلم اوست.

امید آن که در این روزها که فضای رخوت، بر این مرز و بوم و بالطبع بر جامعه ی طراحان حاکم است، این وبلاگ تلاشی هر چند کوچک باشد برای رهایی از نومیدی.